भेट

सूर्य चंद्र मावळतो

तिथे व्हावी आपली भेट

एका हृदयांतल बोलणं

दुसऱ्या हृदयाशी थेट

अभ्र

चंद्र सूर्याला लाजवतील

असे निरागस डोळे

अन चेहरा पाहताच खुलेलं

अभ्र आभाळ निळे 

निखारा

सुटेल कसा

हा कोंडमारा

राखेत अजूनही

धगधगता निखारा

जरी सडला तरी

लचकेच घेती लोक

माझ्या प्रेताचे

तरीही त्यांच्याच 

इच्छेपूर्तीसाठी 

निखळला हा तारा..

हालात

जिंदा है सांसे
मगर हालात चूप है
दो होटों की
आज बात चूप है

मुभा

दुःख हृदयांतरीच सलत राहत
त्याची कोठेच जाहीर सभा नाही
रडूही शकत नाही आणि
आसवांनाही मुभा नाही

मीठ

आयुष्य समजण्यासाठी
आपण
व्हावं जरा धीट
भळभळणाऱ्या जखमेवर
नेहमी
चोळत राहावं मीठ

अभंग

रिता नसतोच कधी
अथांग माझा प्रवास तुझ्यात
भळा भळा वाहतो आसवांत
तरी मी अभंग तुझ्यात