इतकच

लिहायला बसल्यावर कधी
शब्द अडत नाहीत....
तू सोबत नसतेस
म्हणून ते भिडत नाहीत...

कोडं

देवालाही एक
कोडं पडलं असेल...
कुणास ठाऊक कस
हे येडं घडलं असेल... 

सुन्न

तुला पाहिल्यावर,
मन प्रसन्न होतं...
पण आपलं जमत नाही
हे लक्षात आल्यावर ते सुन्न होतं...

ठाऊक

तू मनमोहक
आणि मी भावुक...
जमत नाही आपलं
आहे मला ठाऊक...

मागणं

तिला कवेत घेत
आयुष्याच सुंदर चित्र रंगलं होतं.....
नेमकी बेल वाजली,
आणि स्वप्न ते भंगलं होतं.....

मग फक्त एकच मागणं
मी मागितलं होतं.....
देवा,
मी झोपलेलोच चांगलं होतं.....

स्मशान

माणुसकी संपली
असा मनामनांत ठसवलं,
जेव्हा तुम्ही स्मशानातल्या महादेवाला
भर चौकात आणून बसवलं...

प्रश्न

तिच्या मेंदूस एक प्रश्न

कायम झोंबत असावा,
हा वाराच तिचा पत्ता
मला सांगत असावा...!

बादशाहत

में फकीर लाख ही सही....
शुक्र है खुदा ने ऐसे नायाब दोस्तों से नवाझा,
इस बादशाहत के बदले तो फिर जिंदगी खाक ही सही...!